Najczęściej zadawane pytania

Konsultacja psychologiczna może być pomocna, gdy pojawiają się wyraźne zmiany w zachowaniu, emocjach lub codziennym funkcjonowaniu dziecka. Powodem zgłoszenia mogą być między innymi nasilone lęki, obniżony nastrój, wybuchy złości, wycofanie, trudności w relacjach z rówieśnikami, problemy szkolne, trudności z koncentracją, zaburzenia snu czy nawracające dolegliwości somatyczne. Konsultacja pozwala lepiej zrozumieć sytuację i określić, jaka forma pomocy może być odpowiednia.

Pierwsze spotkanie służy poznaniu sytuacji dziecka, jego funkcjonowania oraz trudności, które skłoniły do poszukiwania pomocy. W zależności od wieku część informacji może zostać zebrana podczas rozmowy z rodzicami, a część w bezpośrednim kontakcie z dzieckiem.Na tej podstawie można określić dalsze potrzeby i zaproponować odpowiednią formę wsparcia.

Konsultacja psychologiczna służy przede wszystkim rozpoznaniu trudności, zebraniu istotnych informacji i ustaleniu dalszego postępowania.Psychoterapia jest natomiast regularnym procesem, którego celem jest bardziej pogłębiona praca nad emocjami, zachowaniem, relacjami oraz sposobami radzenia sobie z trudnościami.

Nie każda forma pomocy będzie odpowiednia dla każdej osoby.Przy wyborze uwzględnia się między innymi wiek, rodzaj i nasilenie trudności, sposób funkcjonowania dziecka, jego potrzeby oraz gotowość do określonej formy pracy. W zależności od sytuacji odpowiednia może być konsultacja, psychoterapia indywidualna, terapia grupowa, TUS lub inna forma wsparcia.

Warto w prosty i spokojny sposób wyjaśnić dziecku, czym jest spotkanie z psychologiem i czego może się podczas niego spodziewać. Nie ma potrzeby przygotowywania odpowiedzi ani podpowiadania, o czym dziecko powinno mówić. Ważne jest, aby miało przestrzeń na własne pytania, emocje i reakcje.W przypadku młodszych dzieci można powiedzieć, że spotkanie będzie okazją do poznania nowej osoby, rozmowy i wspólnego spędzenia czasu w sposób dostosowany do ich wieku. Starszym dzieciom i nastolatkom warto wyjaśnić, że nie muszą od razu mówić o wszystkim, co jest dla nich trudne – tempo nawiązywania relacji ze specjalistą jest indywidualne.Pomocne może być również podkreślenie, że psycholog nie jest osobą, która ocenia dziecko, wystawia oceny czy szuka winy. Celem pierwszego spotkania jest przede wszystkim poznanie dziecka, jego perspektywy i trudności, z którymi się mierzy, oraz stworzenie warunków do dalszej rozmowy i ewentualnej pracy.